yalnızlık safha -1

masanın köşesinden sevimli bi surat bakıyor,hemen sağımda aşağıda,
oysaki ne güsel ders çalışıyordum, nerden çıktı bu şimdi, ama sevindim.
aslında sevimli olup olmadığından emin değilim.tam ben farkedince geri çekiliyor.
masanın altına eğiliyorum yok çok iyi saklanıyor. o istemeden göremiyorum. gözleri kedi gibi.ondan sevimli die düşünüyorum sanki.çok ince zarif bişi.
bugün yine aradım, o hemen göründükten sonra aradım.
yok.
bulamıyorum.
ama bugün masama döndüğümde ucu bitmiş kalemin ucu var.
ben bu kalemi bayadır kullanmıyorum. 0,7 çünkü. demekki onun 0,7 ucu varmış.
besbelli gördüklerimi yazmamı istiyor.
sanırım istediği oldu...

dostluklar kardan adam gibidir,eriyeceklerini bile bile inşaa edilirler. - zakkum-

belki arkadaş düşündüklerim arkadaşım olamamıştı,
ihitiyaç olunduğu için sevilenlerdenmiyim?
gerçekten sevmek için deilde,
elini tutacak, başını omzuna yastıyacak birine ihtiyacı olanların,
sevdiklerindenmiyim.?
eli daha yumuşak ,omzu daha güzel olan başka biri bulundugunda,
ihtiyaç fazlası olacaklardanmıyım.?
yoksa benim insanlardan sabit davranış beklemem hatamı.
ya hep soğuk, ya hep sıcak, ya hep uzak olmaları zormu.
zaten diğer türlüsü benim canımı sıkabilen ender seylerden.
burdan bu yazının ulaşabildiği kişlere sesleniyorum:
-bana karşı nasılsanız hep öyle davranmaya çalışın.çünkü eksikliğinizi hissetmek istemiyoruummm...

başlardan sözetmeyi sevmiyorum ama,
başta herşeyimi anlatacak biri var ne güsel, aşırı doz yanlızlıkta yanımda olur die düşünüyordum, şimdi hani nerde.?
kalıbının kelimesi sayılmıcak, kankamdı bi ara..
deildide öyle sesleniyoduk.
sonra hataları bahane etme hatası yapıldı.

vay be,ihtiyacları olan bi arkadasımdan böyle sevgili gibi söz edebiliyorum.
onu nekadar sevdiğim burdan belli.

belki bigün fotograflara baktığımda -bu kız kimdi ya yüzü çok tanıdık geliyor - dediklerimden olur O' da...

...........

kendin aitlikten çok başkalarına ait kalmışken uzun zamandır..

gecen zaman dısarda akarken, sen epey zamandır sadece iki adım atabilmişsen ve hemen içine bükülmüşken,
senden beklenen avuçlarını açıp yine yardımı çareye uzanmaya çalışırken..

kendine ait olmak için herkesi kaybetmek mi, yapmak gereken..

onlarla olmanın ücreti kendini kaybetmek mi.. ait olmak mı?

sevgiyi herkes nasıl tarif eder?
sizi seven çok veya hiç insan vardır.. farkı nedir_
neden severler sizi..
nereye kadar,

niye?

sevmeleri ne demektir..

yoksa .. şizofreni mi bu haller..

sevgi hakkında bildigim şey;

herkes sevgiye sevilmeye muhtac, aç..
ve çoğu şeyin anlamının içinde bu var.

ama doyum , yetmesi nereye kadar..
nereye kadar?

hep daha görünmeyene , hep daha ulasılamayana mı uzanılır..
yanında oldugunda peki onu yorumlayabilmek...

düşünmek çok sıkıcı. artık düşünmek de konuşmak da istemiorum biraz.. sadece.

ha üzgün müyüm hayır, ha sevgisiz miyim hayır..
sadece bir gun bile pek cok değişimi yaşarken ben de biraz aksam uzeri gunesinde oyalanmak aksam serinligini yasamak istiorum.. o kadar.

ama suresi ne kadar surer bilmiorm.