belki arkadaş düşündüklerim arkadaşım olamamıştı,
ihitiyaç olunduğu için sevilenlerdenmiyim?
gerçekten sevmek için deilde,
elini tutacak, başını omzuna yastıyacak birine ihtiyacı olanların,
sevdiklerindenmiyim.?
eli daha yumuşak ,omzu daha güzel olan başka biri bulundugunda,
ihtiyaç fazlası olacaklardanmıyım.?
yoksa benim insanlardan sabit davranış beklemem hatamı.
ya hep soğuk, ya hep sıcak, ya hep uzak olmaları zormu.
zaten diğer türlüsü benim canımı sıkabilen ender seylerden.
burdan bu yazının ulaşabildiği kişlere sesleniyorum:
-bana karşı nasılsanız hep öyle davranmaya çalışın.çünkü eksikliğinizi hissetmek istemiyoruummm...
başlardan sözetmeyi sevmiyorum ama,
başta herşeyimi anlatacak biri var ne güsel, aşırı doz yanlızlıkta yanımda olur die düşünüyordum, şimdi hani nerde.?
kalıbının kelimesi sayılmıcak, kankamdı bi ara..
deildide öyle sesleniyoduk.
sonra hataları bahane etme hatası yapıldı.
vay be,ihtiyacları olan bi arkadasımdan böyle sevgili gibi söz edebiliyorum.
onu nekadar sevdiğim burdan belli.
belki bigün fotograflara baktığımda -bu kız kimdi ya yüzü çok tanıdık geliyor - dediklerimden olur O' da...
...........
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder