hiç bisey umut olmadı bana gözlerin kadar,
ve ruhumu boğmadı varlıgın
çelişkimdin hayatla,
hep iyi düşünürken dünyayı ,
varlıksız oldugunu gösterdin olanların,
gözümüzde değersiz olduğunu
sevgimin hızlıca bir bardak sarap gibi yutulup gidecegini,
ve vücudumdaki yorgunluğun yarın kalkınca geçeceğini;
hep bi çözüm vardı,
ama çözülmeyenler dışlandı, soluksuz bırakıldı
sigara dumanıyla kaplı küçük odalarda,
ve susuzdu,
bitmek bilmez uzun asvalt yollarda,
oysa elerini verseydin ellerime
yine soluksuz kalacaktım,
ağzım yine kuruyacaktı...