2 Şubat 2009 Pazartesi

renkler

papatyanın seviyoru ben sevmiyoru sen,
teker teker azalırken beyaz yapraklar,
tam ortasından güneş doğar,
en sarısından.
renklerin büyüsüne kapılmışken,
benle olsan en yumuşak halinle,
pamuğun beyazından zıplasam;
yorgun ellerine,
yanaklarındaki baldan almak için;
ve kirpiklerin inerken aşagı çağırsan beni.
ruhum düşerken düşler uçurumundan,
kanım kızıldan halı olsun yolunda...

6 yorum:

itarillë.. dedi ki...

ÇOK GÜZEL , sevil için mi:)

neulof dedi ki...

evet ona yapmam lazımdı böle bişi.
aslında onu için yazmadım öle boşa yazdım ama ona adadım sonra:)

itarillë.. dedi ki...

kankimle yorumlaşırmışız da bak sen:)
duymasın çok kızar.. zaten hep boşluğa yazar ve adar insan, adamak kafi:)

neulof dedi ki...

evet adamak degerli oldugunu göstermektir.

itarillë.. dedi ki...

bana bişey adarsan belirt anlamam ben , :) üstüme alınma huyum yoktur iyi şeyleri bilirsin.. :P

neulof dedi ki...

tamam:D