sabah ezanı ve fısıltıyla başlarken gün, yagmurun sesi yarıyor karanlığı.ben anı yaşıyorum.
gözlerimi açtığımda, sokak lambasından peydahlanmış parmaklık gölegesisin,buğuda oluşturdugu figür çok romantik.
O an yokluğun yanımda.
O an varlığın umutsuz.
bana yine anı yaşamak kalıyor.
O an;
vücudum yatmak,
ellerim yazmak,
beynim uyumak, ister.
onlar isterde ben istemezmiyim bişiler,tabiki isterim.
bende rüyamda hayellerimi görmek isterim.
rüyamda yapmak istediklerimi yapmak isterim.
seni isterim.
kokunu,
gülüşünü,
bakışlarda olsun hadi.
haydaa,
gözlerim kapanıyor,kapanmak istiyor inatla,
herkesin istedigi olcak birazdan.
benimkide olsun.bunu umuyorum.
hep ummuyormuyuz zaten...